•Verwijdering van slechte mineralen uit het water

Wie afwast, heeft water nodig. Wie echter top-kwalitet wil krijgen heeft eersteklas water nodig. Op het eerste zicht zie je het misschien niet onmiddellijk, maar water bevat een veelvoud aan mineralen. Mineralen die bij gwoon drinkwater levensbelangrijk zijn, zijn echter bij het machinaal afwassen op zijn minst storend tot zelfs schadelijk. Hoewel ze onzichtbaar zijn in het water omdat ze opgelost zijn, laten ze bij het drogen vlekken na op het bestek of op de glazen. In de spoelautomaten laten ze verkalking achter.

Door middel van een ionen uitwisselings waterontharder kan de hardheid van uw water worden verlaagd,en de kalk worden verwijderd. Het calcium en magnesium, welke voor hard water zorgen, worden uit het water gehaald en binden zich aan het ionenhars, deze uitwisseling is een omkeerbaar proces, tijdens het regenereren van het hars in de waterontharder wordt de ‘hardheid’ van het hars losgehaald d.m.v. het spoelen met zout water (NaCl-zout of Broxo zout) en afgevoerd naar het riool.

Zo werkt een waterontharder: De werking van de waterontharder berust op basis van ionen uitwisseling. Dat betekent dat calciumionen worden vervangen door natrium ionen.Voor particulier gebruik werkt men meestal met een compacte installatie. Een compacte water- ontharder bestaat uit de volgende onderdelen: 1. Een cilinder gevuld met harsfilter 2. De kunststof behuizing en voorraadvat voor zout 3. De besturing De cilinder staat dan in een kunststof zoutbak en is gevuld met kunsthars. Deze hars heeft de eigenschap om de kalkionen vast te houden. Zodra de hars verzadigd is met kalkionen regenereert de ontharder volautomatisch (indien geprogrammeerd). Dit kan zowel via een tijdsturing als op een volumesturing.Vooraf aan de regeneratie wordt er door middel van water en zout een pekeloplossing aangemaakt. Tijdens de regeneratie zuigt de installatie de pekeloplossing door het harsfilter. De hars laat dan de calciumionen los en bindt de natriumionen. Vervolgens wordt het pekelwater weggespoeld en de ontharder is weer gereed voor zijn werking. Mits de ontharder goed verzorgd wordt, heeft de hars een levensduur van minimaal 20 jaar. Het zoutvoorraadvat wordt gevuld met regeneratiezout en dient regelmatig te worden gecontroleerd op de nodige voorraad zout en zonodig te worden bijgevuld. Bij een gemiddeld apparaat en verbruik zal deze handeling èèn maal in de twee tot vier maanden nodig zijn. De besturing van de machine bepaalt aan de hand van een tijdsturing of volumemeter wanneer er geregenereerd moet worden. Ook zorgt het voor de juiste verloop van het in en uitgaande water, de afvoer van het spoelwater en het vullen met water van het zoutvat. Het regeneratieproces werkt op de normale waterdruk van leidingwater.

Omgekeerde osmose is een techniek, die veelal in de drinkwaterindustrie wordt toegepast. Wat je ook vaak ziet, is de engelse term: RO (Reverse Osmosis). Vooral de toepassing om uit zout zeewater drinkwater te bereiden is algemeen bekend. Daarnaast wordt omgekeerde osmose gebruikt voor de productie van “puur” water voor o.a. ons aquarium. Ook komt u omgekeerde osmose tegen in de voedingsmiddelenindustrie bij ondermeer het concentreren van vruchtensap. Er wordt dus op verschillende plekken gebruik van gemaakt.

Wat is osmose?
Osmose werd al in 1850 ontdekt, maar het heeft erg lang geduurd voordat het praktisch werd toegepast voor het schoonmaken van water. Osmose is een verschijnsel dat in de natuur vaak voorkomt. Het zijn de osmotische processen waardoor planten voeding kunnen opnemen uit de grond en waardoor onze nieren ons bloed van afvalstoffen zuiveren.Vloeistof met een lage concentratie aan zouten zal zich door de celwand naar de vloeistof met een hoge concentratie aan zouten verplaatsen, waardoor na verloop van tijd de concentratie gelijk wordt en er zich aan een kant méér vloeistof bevindt. Als dit proces in onze nieren plaatsvindt, komt de vloeistof uiteindelijk dus in de blaas terecht.

Hoe werkt omgekeerde osmose?
Als een systeem met twee vloeistoffen, die gescheiden worden door een zogenaamd semipermeabel membraan (dit betekent dat het membraan wel doorlaatbaar is voor watermoleculen, maar niet voor zouten, bacteriën, organische stoffen, virussen, etc.) en er wordt aan één kant zout toegevoegd. Dan zal door het membraan zuiver water gaan stromen, totdat de druk aan beide zijden van het membraan gelijk is.
Als we dan het uiteindelijke resultaat bekijken zien we dat aan de kant waar het zoute water is, het niveau hoger is geworden dan aan de andere kant.
Het precieze hoogteverschil, dat afhangt van de hoeveelheid toegevoegd zout, noemt men de osmotische druk (zie plaatjes).
Deze druk kan bij zeewater ongeveer 26 bar zijn!

Omgekeerde osmose kan nu als volgt uitgelegd worden: om water te ontzouten moet er juist water van het zoute (vieze) water door het membraan passeren naar de zuivere waterzijde: het omgekeerde effect als bij normale osmose. Om dit te bereiken, moet er druk uitgeoefend worden op het zoute (vieze) water. Deze druk wordt gebruikt voor twee dingen:
- Druk om de natuurlijke osmotische druk op te heffen die door het ‘zout’ ontstaat.
- Druk om water door het membraan te persen. Om zeewater te ontzilten is daardoor uiteindelijk een werkdruk van 50 tot 60 bar nodig. Bij ons kraanwater en de toestellen voor omgekeerde osmose wordt meestal een werkdruk gegeven van ongeveer 3 tot 5 bar.
Het resultaat van deze uitgeoefende druk zal zijn dat er schoon water gemaakt wordt en dat het water aan de andere kant van het membraan, veel vuiler wordt. Het schone water kunnen we nu voor ons aquarium gebruiken. Het proces wordt dus "omgekeerde osmose" genoemd, omdat er druk nodig is om het water geforceerd door het membraan te laten gaan, die tegengesteld (omgekeerd) is aan de druk die door de natuurlijke osmose ontstaat.
Je begrijpt dat - om dit systeem te laten werken - het van belang is dat het membraan goed zijn werk doet.
Doordat het membraan erg kleine poriën heeft, raakt het dus snel verstopt door vervuiling als we er niets aan doen. De voorzuivering van het water dat bij het membraan komt, is dus van groot belang. Daarvoor ziet u meestal de installaties voor omgekeerde osmose met één of twee voorfilters, een koolfilter en een sediment filter om zo veel mogelijk verontreiniging uit het water te halen voordat het bij het membraan komt en dus een langere levensduur van het membraan oplevert.